Wyklady Komunikacja Ii Domaradzki

komunikacja 2 25.02.2007

kultura- System przekonań normatywno- dyrektywalnych powszechnie respektowanych i regulujących działania w danej społeczności.

przekonania normatywne- wyznaczają pewne wartości (co robić). CO?
przekonania dyrektywalne- spoosby ralizowania tych wartości, jak je przestrzegać. JAK?

zachowanie- zawsze uwarunkowane jakimś celem. Zakładamy że działanie jest świadome, racjonalne jest ukierunkowane na jakiś cel.

normatywne co?-np zbawienie duszy - dyrektywalne jak? np. poprzez modlitwę. co?- dobra praca, jak?- poprzez studiowanie.
INTERAKCJA- wyjaśnij pojęcie

wszelka komunikacja zakłada istnienie pewnych norm.

1. Kultura: podział ze względu jakie wartości:

2 podstawowe sfery:
- uchwytne praktycznie działania, których efektywność nie zależy od tego czy człon dyrektywalny jest uznawany, respektowany we wspólnocie. Technologia. np. wywieszanie ręcznika.
- symboliczne: np. wywieszanie flag: działania kotórych efektywność zależy od tego czy ich człon dyrektywalny jest respektowany w całej wspólnocie.

KULTURA (materialna) dzieli się na:
- wartości uchwytne praktycznie: cywilizacja, sfera techniczno- użytkowa (np wynalazki, buty, akwedukty piramidy), cywilizacja.
-wartości uchwytne symbolicznie (symbol) dzieli sie na:
a) wartości uchwytne praktyczne: potrzebna jest wspólnota aby je realizować, mają charakter praktyczny,komunikacyjny, komunikacja niewerbalna, manifestowanie, język, obyczaj, sztuka. Potzreba wspólnoty by to zrealizować
b) wartości ostateczne nieinstrumentalne: światopogląd- system wartości ostatecznych, wyznaczających całościową wizję świata/ nie służą realizacji jakiegoś celu ale dostarczają motywacji do działań. Wyróżniamy 3 światopoglądy: ( nie służą realizacji ale motywacji działania)
- magiczny:przyroda jest ożywiona; animizm
- religijny; na płytkim poziomie związany z magicznym
- filozoficzny: nie oznacza ateizmu, przełom oświecenie
W oświeceniu zrozumiano że działalność techniczna nie musi być ściśle związana z duchowością. Rola religi słabła. Nie wszystkie działania człowieka by były udane, potrzebują czasów. Następuje oddzielenie technologii od aksjologii.

kreacjonizm- Bóg stworzył śwait, podporządkowanie wizji teologicznej
darwinizm- odmienna wizja świata, ewolucjonizm.

3 FUNKCJE KULTURY
- reguluje działania jednostek (zapewnia przewidywalność działań), wiemy czego się spodziewać.
- nadaje tożsamość jednostek (kształtuje osobowość)
- wytwarza pojęcie świata obiektywnego (np kara za grzechy; stanowisko relatywistyczne i konstruktywne).

implikacje relatywistyczne- dostosowywanie; względność poszczególnych wizji świata.


dygresja:
INTERPRETACA:
- historyczna: referowanie poglądów
- adaptacyjna: sens studiów: aktualizowanie np co ma nam do powiedzenia dziś platon? = relatywizm


Badanie kultury:
NATURALIZM : natura jest tym samy co kultura, kulturę należy badać tymi samymi metodami co przyrodę, fizykalizm czyli terminy są przekładane na język fizyki, przykład: behawioryzm- reakcja na bodziec. Kara + nagroda. Człowiek= biologiczny egzemplarz. Wszystko ma być sprowadzone do tego co wymierne, człowiek- zwierzę różnica ilościowa a nie jakościowa.
ANTYNATURALIZM : natura i kultura jest odrębna i wymaga innych metod podejścia. Kula spada bez znaczenia czy zrzuca ją kobieta czy mężczyzna i będzie spadała z taką samą prędkością. Nauka wyjaśnia a kultura interpretuje. Interpretacja- przypisywanie sensu. Np. interpretacja słowa bożego interpretacja uwarunkowana historycznie. Kultura zawsze zawiera odniesienie do wartości.

nauka- wyjaśnianie, fakty
humanistyka- interpretowanie- przypisywanie sensu
natura zawsze implikuje(zawiera) odniesienie do wartości! Podstawowy popęd antynaturalistów.

socjalizacja- role społeczne - interakcja

socjalizacja- uspołecznienie, fundamentalny proces wdrażania w kulturę, proces przekształcania jednostki z biologicznej w społeczną. Polega na zaszczepianiu w jednostce określonych ról społecznych.

rola społeczna- zespół obowiązków koniecznych do tego by uzyskać akceptację w społeczeństwie.

interakcja- Wzajemne oddziaływanie na siebie. Dokonujący się między ludźmi proces wymiany gestów i znaków które jednostki interpretują i do którego dopasowują swoje zachowanie.

ERVIG GOFFMAN "Człowiek w teatrze życia społecznego". Społeczeństwo jest pierwotne, zycie jednostek wtórne.

5 perspektyw w których można rozpatrywać ludzkie działania:

a) techniczna- działanie rozpatrujemy w kategoriach obiektywności, skuteczności, efektywności.
b) polityczna- wszystkie działania rozpatruje się w kontekscie roli społecznej.
c) strukturalna- rozpatruje się w określonym miejscu hierarchii społecznej.
d) dramaturgiczna- obecność innych osób przekształca nasze zachowanie w występ.
e) kulturowa- jako ukierunkowania na jakąś wartość, normę.

regularność- jeśli te role nasze, te występy są uwarunkowane jakoś, muszą one być zdeterminowane czyli uwarunkowane.
stereotypowość zachowań- (automatyka) daje przewidywalność zachowań.
obcesowość- niegrzeczny, chamski, np na randce, paradoks- aby uzyskać akceptację musi być szczera, spontaniczna, naturalna… ale są pewne wzorce, schematy i pojawia się pytanie w jakim stopniu człowiek jest wolny? Co decyduje o przekształcaniu się takiej relacji w bardziej osobistą- czas. Obcesowość- szybkie przejście od relacji stereotypowej w bardziej intymną.

Społeczeństwo zakłada pewną stałą bazę, społeczeństwo jest pod każdym względem pierwotne dla jednostki. Obecność innych osób dostarcza specyficznych motywacji naszych zachowań (by wykreować najlepiej swój wizerunek).Odczucia jednostki są wtórne.

RZECZYWISTOŚĆ SPOŁECZNA dzielimy ją na:
SCENA tj. świadoma kontrola własnych zachowań, manipulacja tak aby uzyskać akceptację. Jest organizacją ładu społecznego(moralnego). Bez sceny nie ma ładu.
KULISY tj. tylko sam na sam np. łazienka, relaks, odpoczynek, nie ma świadomej kontroli, manipulacji. Bez kulis człowiek żyłby w ciągłym stresie, nerwicy..

Goffman stawia paradoks komunikacji społecznej. Jeśli jednostka chce uzyskać akceptację musi manipulować a zdrugiej strony akceptacja zakłada szczerość i nie manipulowanie.
Wiele zarzutów:
Obrona: 2 poziomy moralności
-danego społeczeństwa- wszystko jest sceną i kulisami
- moralność ogólnoludzką ponadkulturową.

GEORGE CASPARE HOMANS- komunikacja społeczna jaka naturalna wymiana.
Jednostki są pierwotne. społeczeństwo wtórne.
Tym co pierwotne podstawowe są jednostki.Po co komu społeczeństwo- zorganizowana forma zycia wspólnego, zbiorowego. Społeczeństwa i kultura jest wtórna bo jednostki podporządkowują się jej, gdyż umożliwia przetrwanie, gdy jest funkcjonalna.
Zachowanie jednostki można ująć w schemacie modelu wymiany tj. takie działanie w którym jednostka (jeden organizm) nagradza bądź każe drugi organizm (człowiek utożsamiony z biologicznym egzemplarzem) cyli pierwotny podstawowy poziom na którym człowiek nie różni się niczym od zwierzęcia. Wg Homansa główną kategorią opisywania człowieka jest chęć biologicznego przetrwania- koncepca behawiorystyczna- reakcja na bodziec.

naturalizm- naczelne hasło : natura = kultura

Koncepcja Homansa jest naturalistyczna.Homans "fizykalizm": powszechniki kulturowe

reakcja- bodzec
transakcja
kara- nagroda
Naturalizm Homansa czerpie z behawioryzmu i ekonomii- zachowania objaśniane jako opłacalne. Ludzie co dają chcą otrzymywać i ci co otrzymują wiele chcą dać (ale nie zawsze). Brak wolnej woli, świadomości.

Goffman pierwsze próby wyjaśnienia czym jest komunikacja społeczna.

GEORGE MEAD- koncepcja antynaturalistyczna

symboliczny interakcjonizm

= społeczny behawioryzm <——PYT NA EGZAMIN czym jest społ. behawioryzm, pyt. realcja jednostki i społeczeństwa w koncepcji….

Symboliczny interakcjonizm- chce uratować koncepcję świadomości.
Ani społeczeństwo ani jednoski nie są pierwotne—- to jego główna teza. Powstają w procesie wzajemnej interakcji.
Jednostka nie jest zewnętrzna wobec społeczeństwa i nie istnieje społeczeństwo bez jednostek. Człowiek różni się od zwierząt bo ma świadomość uzyskaną przez społeczeństwo.

SYMBOLICZNY INTERAKCJONIZM założenia:
1) humanistyczna: żadna rzeczywistość społeczna nie istnieje bez świadomej działalności człowieka.
2) interakcjonistyczna: ani społeczeństwo ani jednostka nie istnieją bez interakcji.
3) indeterministyczna: wolna wola, świadomość, intencjonalność naszych działań.

klasyczny behawioryzm Homans(?) zakładał iż jakieś przekonanie o świadomym zachowaniu jest iluzją i to nie prawda że świadomość jest czymś co odróżnia nas od zwierząt. Behawioryzm neguje rzeczywistość duchową. Wg Homansa i innych behawiorystów świadomość nie jest żadną nowością czy jest organem wyłaniającym się w toku ewolucji. Nie odróżnia nas od zwierząt wcale! Wszystkie działania dają się odnieść do biologicznego przetrwania.

Wg Meada DARWINIZM jest tylko punktem wyjścia do swiata komunikacyjnego: musimy wyjść od śwata zwierzęcego. Ale jeśli na nim się zatrzymamy nie będziemy mogli zrozumieć szeregu zdarzeń symbolicznych. Trzeba poszukać specyfiki ludzkich zachowań. Człowiek nie tylko odbiera ale i wybiera bodźce. Wybierając kieruje się świadomością. Koncepcja świadomości odrzuca dualistyczne koncepcje świadomości.

Kartezjusz- myślę więc jestem Cogito ergo sum najpierw świadomość wewnątrz potem ciało na zewnątrz. Dualizm ciała i mysli. Zwierzęta to maszyny.
Mamy dwie skrajności, przepaści.
Mead odrzuca dualistyczną koncepcję świadomości. Próbuje uratować świadomość wbrew behawiorystom i uratować sferę biologiczną wbrew kartezjanistom. Dualizm jest przezwyciężony przez działanie ponieważ świadomość i doświadczenie zewnętrzne są częścią działań. Zostają włączone w "zjawiska obserwowane" przez uwzględnienie działania. Nie mają umysłu ani psychiki. Wszelkie działania implikuje istnienie świadomości i doświadczenia wewnętrznego. Dopiero gdy są w społeczeństwie wyłania sie poczucie własnego "ja". Świadomość wyłania się przez komunikację. Punktem wyjścia jest gest. Jest to reakcja instynktowna. Człowiek od gestu przechodzi do symbolu / komunikacja zwierząt jest hic et nune- tu i teraz/ . Człowiek może odnosić się do przyszłości i teraźniejszości.
GEST -konkretny przeciwstawny SYMBOLOWI -zakłada przewidywalność, powtarzalność zachowań a tego nie da się zrobić bez świadomości.

4 ETAPY PRZEJŚCIA OD SWIATA ZWIERZĘCEGO DO LUDZKIEGO <—- na egzaminie "opisz etapy… "

1. Ukształtowanie języka- narzędzie umożliwiające abstrachowanie od tego co robimy, co się dzieje.

KOMUNIKACJA

INTENCJONALNOŚĆ

NADAWCY ODBIORCY

Musi być świadomość.(?) Sygnały.

Symptomy tworzą system znaków np choroby, płacz dziecka tylko symptomy, objawy, nie ma świadomego nadawcy (np noworodek).

2. Powstanie myślenia abstrakcyjnego( wyjście poza teraźniejszość, formułowanie ogólnych praw).
3. Autorefleksja- czynienie siebie przedmiotem rozważań.
4. Instytucja społeczna oparta na symbolach.

Czym się różni społeczeństwo od pszczół? Genetycznie wyznaczone miejsce w hierarhii społecznej (pszczoła). W owadów w genach jest program tak całego społeczeństwa jak i szczególnej roli jaki dany osobnik spełni.U ludzi zaś nie jest zakodowana genetycznie taka koordynacja.

KONCEPCJA UMYSŁU

2 aspekty umysłu
2 fazy umysłu

fazy:
- faza zabawy
2 aspekty umysłu
- faza gry

fazy
Zabawy:Wypracowanie osobowości. Dziecko kształtuje swą osobowość przez odgrywanie konkretnych ról, osób (mamy, taty, brata) naśladuje je.
Gry: Kształtowanie osobowości poprzez odgrywanie ról. Role ulegają generalizacji, dopasowanie zachowań do pewnych grup. Jednostka naśladuje grupy społeczne.

2 aspekty
I- ja podmiotowe
ME- ja przedmiotowe

I- aspekt indywidualistyczny, zmienny, robi miejsce dla ludzkiej wolności, indywidualności, niepowtarzalności, orginalności. Jest indywidualną reakcją na "ME". Jest samoekspresją jednostki.

ME- aspekt kolektywistyczny, ogólne normy w społeczeństwie, jest uznany obiektywnie niezależnie od jednostki, tworzony w procesie socjalizacji ( faza gry)

ME- kultura np trzeba się ubierać, próba wyłamania się może mieć skutek taki iż zostaniemy wykluczeni ze społeczeństwa.
I- to jak się ubieramy.

Mead— ludzki umysł jest ciągłą interakcją między I a ME
ME to niezorganizowany zespół podstaw.
I to reakcja indywidualna na ME.

wykład 25.03.2007

Habermas (neomarksista) poglądy lewicowe, rzeczywistość społeczna rozpada się na 2 sfery:
1. Świat przeżywany (lebenswelt)
2. System (Marks baza)

ad.1 Kultura jako sfera wartości, świat wartości,
ad.2 Gospodarka, procesy administracyjne. System medium władzy i pieniądza,państwo i jego struktury.

3. Relacja między nimi- KOLONIZACJA świata przeżywanego przez system. Polega na (podporządkowaniu) tym iż jednostki są integrowane w społeczeństwo przez medium władzy i pieniądza a nie za pomocą wartości.
Marks- wyznacznikiem osobowości jest praca
Habermas- Praca jako wartość w lebenswelt.
Czy motywuje nas wartość do pracy? Nie ona jest zmuszona przez gospodarkę i system administracji. Większość ludzi pracuje bo muszą a nie by rozwijać swą osobowość.
"Lewicowy"- walczę przeciwko temu że medium władzy i pieniądza wkraczają we wszystkie sfery życia.
Problemem Polski jest to iż gwałtownie przeszliśmy z dzikiego komunizmu w dziki kapitalizm.
W oświecieniu pojawiło się coś co na trwałe odmieniło świadomość:
porządek technologiczny- szeroko rozumiane dobra materistyczne
porządek aksjologiczny- wartości (lebenswelt)
Do oświecenia nie rozróżniano tych dwóch porządków, była to jednia. Porządek aksjologiczny maleje, zostaje zepchnięty w sferę prywatną. Oświeciło nas że całą gama jest możliwa do spełnienia bez ingerencji sfery aksjologicznej. (?)

Habermas- Kolonizacje można przezwycięzyć przez pewne dzialania komunikacyjne. Będą one regulowały politykę, trzeba stworzyć przestrzeń dyskursu politycznego.
DZIAŁANIA KOMUNIKACYJNE 2 POZIOMY:
A) działania ukierunkowane na rezultat, porozumienie
B) odnoszące się do róznych światów.

SYTUACJA DZIAŁANIA REZULTAT cel i środek POROZUMIENIE

niespołeczna instrumentalne (odnoszące się do rzeczy, wszelki sposób w jaki wkraczamy w świat przedmiotów) brak

spoleczna strategiczne (odnoszące się do celów)

konsensus, komunikacyjne

Postulując działania ukierunkowane na porozumienie, konsensus Habermas odchodzi od Marksowskiej wizji emancypacji. Marks pomylił się w kilku miejscach: uważał że nastąpi rewolucja, społeczeństwo kapitalistyczne miało być zaporą przed Azją, nienawidził Rosji; wizja globalnej rewolucji za żelazną kurtyną nie miała miejsca- system komuny nie miały charakteru emancypacyjnego, były ciągłym zniwaleniem społeczeństw.
Nie ma rewolucji a dialog.
Nie ma klasycznej definicji prawdy; konsensualna (powszechna zgoda)- mają wnieść wkład w lebenswelt, koherencyjna-zgoda nie ma korespondencji, pragmatyczna- na użyteczność dla społeczeństwa.

TABELKA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Konsensus najczęściej okazuje się opinią fachowców narzuconą za pomocą mediów.

Współcześnie komunikacja jest badana z perspektywy teorii społeczeństwa i języka. Komunikacja to posługiwanie się pewnym systemem znaków. (EGZ- ocena teorii)

Pyt. Austin- performatywy, konstatujące. Podać przykłady.
Pyt. Illokucja, lokucje, perlokucje (zcharakteryzować).

Austin (podział pierwszy)
Odrzucił założenie, że wszystkie zdania sensowne muszą dać się oceniać jako prawda lub fałsz.

Wyróżnił zdania, wypowiedzi na:
Konstatujące (stwierdzające):
- mogą być prawdziwe lub fałszywe
- dokonują pewnych czynności tj informują, gwarantują.
Spełaniające (performatywy coś robią):
- Nic nie konstatują i w związku z tym nie są ani prawdziwe ani fałszywe. Tylko coś spełniają, robią. Ponieważ coś spełniają muszą być klasyfikowane w inny sposób tj. czy daną czynność udaje mu się spełnić czy nie. Performatywy nie są bezsensowne-chociaż nie są ani prawdziwe ani fałszywe. Przykłady: "Stój!", "Nazywam ten statek Batory", "Witam Cię", "Przepraszam", "Obiecuję, że będe Cię kochał".

Performatywy można oceniać w kategoriach ich fortunności:
a) nieważności (np. dr mowi "Nadaje tobie tytuł mgr").
b) nieszczerości (np. obiecywanie).

X zamnknął drzwi - konstatujące, zamknij drzwi- performatywne.

"wiem" (wypowiadane np na egzaminie)- rozpatrujemy w kategoriach fortunności. Bo albo uda nam się przedłużyć poprzez to czas odpowiedzi, albo chcemy "udawać", że coś jednak wiemy i poprzez to zdobyć zaliczenie.

Rozpatrywanie zdań oznajmujących to jest redukcja języka do 2-3 %

Wypowiedź typu "jest X" Austin uznał za konstatacje, natomiast wypowiedź typu "twierdzę, że X" zaliczał do performatywów. Problem polega na rozróżnieniu obu pojęć. Różnica między nimi jest płynna
- jedne i drugie dokonują działań
- jedne i drugie mogą być niefortunne (nieszczęśliwe) np jeśli ktoś twierdzi, że wie a nie wie (konstatujące).

Deflacyjna teoria prawdy- słowo prawdziwość nic nie znaczy w żaden sposób nie wzbogacamy treści, X jest prawdziwe =X'. Prawda to słowo,które jest emotywnym ozdobnikiem, identyfikacja emocjonalna nadawcy.

Austin stwierdził, że trzeba zmienić ten podział.
Austin (podział drugi) TEORIA ILLOKUCJI
Każdy akt mowy ( no kocham Cię) można rozpatrywać pod kątem trzech aspektów"
1. lokucyjny- tj. sam tekst mówiony lub pisany (bezpośredni), komunikat.
2. illokucyjny- odsyła nas do intencji nadawcy.
3. perlokucyjny- rzeczywisty skutek jaki dana wypowiedź miała na odbiorcę komunikatu.

"Duszno tu"- przykład aspektu illokucyjnego nadawcy może chodzić o to że tak tu nakopciłeś że nie da się oddychać, otwórz okno.

Rozpatrywanie wypowiedzi poza kontekstem mija się z celem
1 i 2 stwierdzenie i opisywanie to tylko dalsze akty komunikacyjne (jak obiecywanie?). 3- postuluje rewizje uproszczonego podziału na wyrażenia nie dają sie podzielić na opisowe i obrazowe, deskryptywne i normatywne.

28.04.2007r.

METONIMA METAFORA

Pyt. Czym się różnią, orientacyjna, strukturalna, ontologiczna.

Nieświadome procesy myślenia.

metonimia (szczególny przypadek metafory)
relacja
bliskości (styczności) pomiędzy znaczeniem dosłownym a przenośnym. Może przybierać różne postacie. Całość za część- część za całość. Przykłady: Kupiłem Sony (firma za produkt), czytam Marksa (autor za dzieło), mieszkamy pod jednym dachem ( dom), pojemnik za zawartość (wypiłem dwa kieliszki). Umożliwia komunikację, rozumienie świata. Funkcja poetycka. Pozwala konceptualizować daną rzecz przez odniesienie jej do jakieś jej najbardziej wyróżnionej części (rzeczy).

metafora
relacja
sąsiedztwa, podobieństwa między znaczeniem dosłownym a tym do czego te relacje odsyła. Pomiędzy dosłownym a przenośnym znaczeniem np. dziki kapitalizm. Pełnią funkcję konstytutywną. Metafory: animizujące- ożywienie np dziki kapitalizm i personifikujące- cechy przypisaniowe ludzkie. Np. teoria nic nie wyjaśnia. Zasadniczą funkcją metafory jest umożliwienie zrozumienia jednej rzeczy w terminach innej rzeczy. To co niefizyczne jest rozumiane w terminach tego co fizyczne (konkretne).

niefizyczne (abstrakcyjne) fizyczne

inflacja - zwierzę
kapitalizm- zwierzę
uczucia(miłość)- zwierzę
życie- podróż
teoria- budynek (np. słabe fundamenty)

1) doświadczenia zmysłowe (percepcja) pkt wyjścia (jak zwierzę się zachowuje)
2) konceptualizacja- tworzenie pojęć
3) gramatyka- wyrażenia językowe

-umysł ucieleśniony: czy istnieje wiedza wrodzona?

percepcja - doświadczenie zmysłowe
- kontakt ze światem zewnętrznym jest podstawą do tworzenia świata
- pojęcia wyłaniające się z doświadczenia wewnątrz- zewnątrz, nad-pod, przed-za np. owoce mogą być na drzewie i pod drzewem. To doświadczenia zmysłowe (konceptualizacja) jest podstawą do tworzenia się metafor. Drzewo jest za skałą- to te zaimki ( w tym przypadku zaimek "za") wyłaniają się z percepcji bo gdy stoimy już przy już przy drzewie to to zdanie staję się dla stojącego nieprawdziwe tj nie ma sensu czyli dobrego znaczenia. Ważna jest właśnie pozycja stojącego. Gdy stanę przed skałą to zdanie jest prawdziwe.

1 Etap
metafory przestrzenne/ orientacyjne
WSZYSTKO ZALEŻY OD PODSTAWY DOŚWIADCZENIOWEJ. Góra- dół, słowo "więcej" oznacza " w górę" np zarobki wzrosły, "choroba go powaliła"- to w dół, z doświadczenia wiemy że wiele obiektów funkcjonuje poprawnie w pionie. WIDZENIE = ROZUMIENIE.

2 Etap
metafory ontologiczne.
Relifikacja (urzeczowienie). Inflacja to rzecz, umysł to przedmiot. np. "trzeba zwalczać inflację" lub np traktujemy umysł jak maszynę " umysł nam szwankuje". Umysł jest przedstawiony jako kruchy obiekt mowimy" ona ma słąbą psychikę". Wydarzenia i czynności przedstawiamy jako substancje no wyścig- metaforycznie możemy go widzieć (tak samo z bieganiem) czyli mamy do czynienia z relifikacją. To mogą być metafory animizujące i personifikujące no "zabijać czas"

3 Etap
metafory strukturalne
Jedno pojęcie nadaję strukturę metaforyczną innemu pojęciu. Najczęściej wykorzystują wcześniejsze etapy.

ARGUMENT(OWANIE) -podróż
(relacja) (spór) - wojna
- budynek
- pojemnik

Abastrakcyjne pojęcie jest rozumowane za pomocą kilku pojęć.

ad. podróż- " ta dyskusja prowadzi do nikąd", "zgubiłem się". Pokonywaniu kolejnych odległości w podróży odpowiada abstrakcyjny postęp dyskusji.
ad. wojna- "nie atakuj mnie", "zaciekle broni swoich racji". Tak jak wojna ma kolejne etapy tak i dyskusja ma ten atak, obronę…
ad. budynek- "Na czym opierasz swój argument", "swoje wywody musisz wesprzeć na solidnych fundamentach", "Bezpodstawne zarzuty". Musi mieć strukturę, fundamenty inaczej ta dyskusja też się zawali.
ad. pojemnik- Argument może mieć określoną treść tak jak pojemnik ma swą zawartość. "puste slogany", "twoje wywody są pozbawione treści".

Metafory strukturalne tworzą spójne (koherentne) systemy, które naświetlają różne aspekty danego zjawiska.
PODRÓZ akcentujemy POSTĘP
POJEMNIK akcentujemy ZAWARTOŚĆ
BUDYNEK akcentujemy SOLIDNOŚĆ

różne użycia przyimka, pojęcie wyłaniające

Henryk jest w kuchni - niemetafora
w partii - metafora
w rozpaczy - metafora
Dwie ostatnie są pojmowane metaforycznie jako pojemniki w których może się znajdować.

PODSUMOWANIE METAFOR
Metonimia a metafora, obie to narzędzia komunikowania. Metafora jest przeniesieniem z jednej dziedziny z jednego źródła przeniosimy do drugiej (celowej). Podstawową funkcją metafory jest rozumienie ponieważ jedną rzecz wyjaśniamy za pomocą drugiej. Metonimia- oznaczenie (desygnowanie) używamy jednego pojęcia tak by zastąpiło inne.

Przykład rozróżniający te dwie: Facet- dupa (cenias) metafora, kobieta- dupa (określenie ok)- metonimia. (Nie podawać tego przykładu na egz!!!)

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-Share Alike 2.5 License.